17 & 18 Αυγούστου 2008: Μόσχα – Κίεβο

Ήταν μια από τις μακρύτερες μέρες του Οδοιπορικού που περάσαμε εν κινήσει… Έχοντας να διανύσουμε περίπου 800 χιλιόμετρα και επιπλέον τη διέλευση των συνόρων Ρωσίας-Ουκρανίας, η προοπτική να φτάσουμε στο Κίεβο το ίδιο βράδυ έσβησε γρήγορα.  Ο χρόνος αναμονής για τις απαραίτητες γραφειοκρατικές διαδικασίες στα ρωσικά και τα ουκρανικά σύνορα από τη μια και τα οδικά έργα στον Εθνικό δρόμο προς την ουκρανική πρωτεύουσα από την άλλη μας υποχρέωσαν να διακόψουμε την προγραμματισμένη μας διαδρομή και να διανυκτερεύσουμε στην πόλη Ghlukhiv. Μετά από μια περίπλοκη αναζήτηση του χώρου τον οποίο μας εξασφάλισε η ελληνική Πρεσβεία για να διανυκτερεύσουμε, τελικά τον εντοπίσαμε και στήσαμε αργά το βράδυ τις σκηνές μας. Ήταν ένας χώρος σαν κρυψώνα με γύρω-γύρω δέντρα ακριβώς δίπλα από τον αστυνομικό σταθμό του Ghlukhiv, όπου ξεκουραστήκαμε υπό το άγρυπνο βλέμμα των προστατών μας αστυνομικών!

Την επόμενη μέρα το πρωί, ξαναπήραμε τον δρόμο για το Κίεβο, όπου φιλοξενηθήκαμε μετά από ενέργειες της Πρεσβείας της Ελλάδας σε ένα οικοτροφείο για κωφάλαλα παιδιά, το οποίο άνοιξε τις πόρτες του εν μέσω διακοπών ειδικά για εμάς.  Η ευγενέστατη διευθύντρια του η οποία μας υποδέχθηκε αυτοπροσώπως, οδήγησε  πρώτα τις γυναίκες της αποστολής στον 2ο όροφο και στη συνέχεια τους άνδρες στον 1ο όροφο, όπου μας περίμεναν απλά, καθαρά και φροντισμένα δωμάτια. Μια ακόμα ευχάριστη έκπληξη για όλους εμάς ήταν και το υπέροχο δείπνο το οποίο μας προσφέρθηκε στο εστιατόριο του Οικοτροφείου με πρωτοβουλία της ελληνικής Πρεσβείας και όπου είχαμε τη χαρά να φάμε μαζί με το προσωπικό της Πρεσβείας, εκπροσώπους της ελληνικής παροικίας και του προσωπικού του Οικοτροφείου.

Στη διάρκεια του δείπνου, ο αρχηγός της αποστολής Γιώργος Καραμπάτος και μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής του Οδοιπορικού όπως ο Γιώργος Πετσωτάς πήραν τον λόγο για να ευχαριστήσουν τους οικοδεσπότες για την υπέροχη υποδοχή αλλά και τους οδοιπόρους για την συμμετοχή τους σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια με στόχο τη μεταφορά των μηνυμάτων και των αξιών της ελιάς…

13-16 Αυγούστου 2008: Μόσχα

Έφτασε η πολυπόθητη μέρα άφιξης στη Μόσχα, έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς του Οδοιπορικού! Εγκατασταθήκαμε σε ένα καταπράσινο προάστιο της ρωσικής πρωτεύουσας όπου κατά την τριήμερη στάση μας   είχαν προγραμματιστεί πολυάριθμες συναντήσεις με φορείς της πόλης των επικεφαλής της αποστολής μας υπό τον κ. Γ. Καραμπάτο Εκτελεστικό Δ/ντή του Πολιτιστικού Οργανισμού «Δρόμοι της Ελιάς» και Πρόεδρο  του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας. Η στάση αυτή ήταν όμως για πολλούς από εμάς ιδανική για ξεκούραση και για γνωριμία με την πόλη.

Εξαιτίας της αλλαγής ημερομηνίας της διέλευσής μας από τη Μόσχα, οι υπεύθυνοι της αποστολής υποχρεώθηκαν  να ματαιώσουν αρκετές εκδηλώσεις υποδοχής μας. Ωστόσο, πραγματοποιήθηκαν πολλές συναντήσεις εργασίας μεταξύ του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας, του Πολιτιστικού Οργανισμού Δρόμοι της Ελιάς και την Περιφέρεια & δήμο Μόσχας, το Επιμελητήριο Μόσχας και το ρωσικό Υπ. Γεωργίας.  Οι Δρόμοι της Ελιάς έτυχαν εξαιρετικά θερμής υποδοχής από τους παραπάνω φορείς και θετικής ανταπόκρισης σχετικά με την υλοποίηση προτάσεων για πραγματοποίηση εκδηλώσεων στη Μόσχα προσεχώς. Και οι δύο πλευρές, εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για ουσιαστική προώθηση του διαπολιτισμικού διαλόγου  μεταξύ Ελλάδας και Ρωσίας, με βάση την παραδοσιακή φιλία που ενώνει τις δύο χώρες.

Παράλληλα με αυτές τις συναντήσεις εργασίας, οι συμμετέχοντες στο Οδοιπορικό είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τη ρωσική πρωτεύουσα μέσα από ένα ειδικά ετοιμασμένο πρόγραμμα  το οποίο περιλάμβανε επισκέψεις με φόντο την ιστορία της πόλης.

Για την κινηματογραφική ομάδα της Cinegram, που ακολουθεί το Οδοιπορικό από το ξεκίνημά του, η στάση μας στη Μόσχα ήταν ευκαιρία για να πάρει συνεντεύξεις από πολλούς συμμετέχοντες με φόντο την Κόκκινη Πλατεία…

Πριν από την αναχώρησή μας από την Μόσχα, κάτι που μας χαροποίησε όλους, ήταν η άφιξη της νταλίκας της αποστολής μας, μετά από ολιγοήμερη καθυστέρηση  στα ρωσικά σύνορα για γραφειοκρατικούς λόγους που ξεπεράστηκαν μετά από παρέμβαση του ελληνικού Υπ. Εξωτερικών στο ρωσικό Υπ. Μεταφορών.

20/8/2008 – Οι Δρόμοι της Ελιάς στη Μόσχα

Οι Δρόμοι της Ελιάς έφτασαν στη Μόσχα, έναν από τους σημαντικούς σταθμούς του φετινού Οδοιπορικού. Κατά την τριήμερη στάση των συμμετεχόντων στη ρωσική πρωτεύουσα (15-18 Αυγούστου 2008), πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία όλες οι προγραμματισμένες συναντήσεις με τους τοπικούς φορείς που σκοπό είχαν την διοργάνωση εκδηλώσεων με στόχο την προβολή του πολιτισμού και της Ελλάδας της ελιάς στο ρωσικό κοινό. Συγκεκριμένα, αντιπροσωπεία αποτελούμενη από συνεργάτες, στελέχη ων Δρόμων της ελιάς, ειδικούς επιστήμονες σε θέματα ελιάς, μέλη του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας, δημοσιογράφους κ.λπ. με επικεφαλής τον κ. Γιώργο Καραμπάτο με τη διπλή ιδιότητα του Προέδρου του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας και του Εκτελεστικού Δ/ντή του Πολιτιστικού Οργανισμού «Δρόμοι της Ελιάς» είχε διαδοχικές συναντήσεις εργασίας με την Περιφέρεια και τον δήμο Μόσχας, το ρωσικό Υπ. Γεωργίας και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Μόσχας.

Η αντιπροσωπεία, είχε μακρά συνεργασία με στελέχη της Περιφέρειας της  Μόσχας τον Δ/ντή του τμήματος Εξωτερικών και Διεθνών Υποθέσεων κ.  P. Kuprikov και τον Δ/ντή του Τμήματος Συντονισμού Εξωτερικών Οικονομικών Υποθέσεων κ. V. Nikolaev στη διάρκεια της οποίας ανακοινώθηκε επίσημα ότι η πρωτοβουλία «Δρόμοι της Ελιάς» τίθεται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας και του δήμου Μόσχας. «Οι Δρόμοι της Ελιάς, είναι δρόμοι αγαπητοί στο ρωσικό κοινό, όπως και η ελιά και ο πολιτισμός της, το έδαφος επομένως είναι πρόσφορο για να δεχτεί αυτά τα μοναδικά δώρα της ελληνικής φύσης, τα προϊόντα της ελιάς. Είναι  εντυπωσιακός ο τρόπος που ήρθατε να μας βρείτε και δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητος,  ο συμβολισμός και η δυναμική του εγχειρήματος σας, δεν μπορούμε παρά να σας καλοδεχτούμε και να σας εκφράσουμε την επιθυμία να συνεργαστούμε μαζί στο μέλλον».

Πρώτο βήμα της συνεργασίας συμφωνήθηκε να είναι η οργάνωση μεγάλης Γιορτής της Ελιάς και Επιχειρηματικού Φόρουμ στη Μόσχα με τη συνεργασία του δήμου καθώς και η δημιουργία Κέντρου Γευσιγνωσίας και διάθεσης ελληνικών ελαιοκομικών και άλλων παραδοσιακών προϊόντων ποιότητας. Ακολούθησαν συναντήσεις στο Υπ. Γεωργίας για το ίδιο θέμα  το οποίο επίσης επικροτεί την προσπάθεια και θα συνεργαστεί για την επιτυχία της.

Σημαντική ήταν επίσης και η συνάντηση του κ. Γ. Καραμπάτου και συνεργατών του με τον Γενικό Δ/ντή και στελέχη του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Μόσχας κατά την ποία επισημοποιήθηκε και συζητήθηκαν οι λεπτομέρειες μιας ευρύτερης συνεργασίας  με στόχο την ενίσχυση των επιχειρηματικών σχέσεων μεταξύ των μελών τους και οι  δυνατότητες παρουσίας Ελλήνων επιχειρηματιών στη ρωσική αγορά. Ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας είχε επίσης συνάντηση με μεγάλο ρωσικό ταξιδιωτικό γραφείο στο οποίο πρότεινε την Μεσσηνία ως τουριστικό προορισμό, ανέπτυξε εκτενώς τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής και εγγυήθηκε κάθε διευκόλυνση από την πλευρά του Επιμελητηρίου για την υλοποίηση αυτής της προοπτικής.

12 Αυγούστου 2008: Kazan – Nizhniy Novgorod

Το επόμενο πρωί, προτού να ξαναπάρουμε τον δρόμο για τη Μόσχα, κάναμε μια στάση στην πόλη Kazan, ιστορική πρωτεύουσα του βασιλείου των Τατάρων, σταθμός του οδοιπορικού μας, πόλη με σημαντικά μνημεία, όπως το Kremlin, που έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, όμορφους πεζόδρομους και μεγαλοπρεπείς εκκλησίες.

Τo βράδυ σταματήσαμε στην είσοδο της πόλης Nizhniy Novgorod που ήταν ο επόμενος και τελευταίος σταθμός μας πριν από τη Μόσχα, όπου διανυκτερεύσαμε σε ένα μικρό πανδοχείο. Το δείπνο στο εστιατόριο του πανδοχείου εξελίχθηκε σε μια πολύ όμορφη βραδιά όπου οι οδοιπόροι είχαν την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν μεταξύ τους. 

11 Αυγούστου 2008: Ufa-Kazan

Νύχτωνε και έπρεπε να γίνει υποχρεωτικά στάση για διανυκτέρευση πριν από την πόλη Kazan, όπως είχε προγραμματιστεί.

Μετά το Στάδιο του Σουφλίου, το πάρκο στο κέντρο της πρωτεύουσας της Γεωργίας, της Τιφλίδας, το τελωνείο εισόδου του Τουρκμενιστάν, ένας άλλος διαφορετικός χώρος μας φιλοξένησε αυτή τη φορά! Ο περίβολος ενός βενζινάδικου! Νύχτα ευχάριστα δροσερή με τη συντροφιά των εργαζόμενων στον χώρο ο οποίος διέθετε καφέ και κατάστημα με ντελικατέσεν!

Η νύχτα κύλησε ήσυχα υπό το άγρυπνο βλέμμα των security  που φρόντιζαν για την ασφάλεια μας όλη τη νύχτα.

10 Αυγούστου 2008: Chelyabinsk – Ufa

Επόμενος προορισμός και στάση του οδοιπορικού για τους συμμετέχοντες η πόλη Ufa. Μια απλή στάση στο ταξίδι μας μόνο για διανυκτέρευση που έγινε σε ένα από τα ξενοδοχεία που βρίσκονται κοντά στο αεροδρόμιο της πόλης.

Οι  Δρόμοι του Μεταξιού είναι πλέον πολύ πίσω μας και κατευθυνόμαστε ολοταχώς προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη…

9 Αυγούστου 2008: Kurgan – Chelyabinsk

Το πέρασμά μας από το Kurgan ήταν σύντομο και δροσερό με ένα ήσυχο αεράκι που ερχόταν κατευθείαν από τη Σιβηρία.

Ορισμένοι συμμετέχοντες πήραν τον Υπερσιβηρικό από τον σταθμό της πόλης και κάποιοι άλλοι συνέχισαν οδικώς. Έτσι μετά τον δρόμο και το πλοίο, το τραίνο ήρθε να συμπληρώσει ένα ακόμα μέσο μεταφοράς που χρησιμοποιήσαμε σε αυτό το ταξίδι!

Στο τέλος της μέρας, φτάσαμε στο Chelyabinsk, όπου και διανυκτερεύσαμε. 

8 Αυγούστου 2008: Burabai – Kurgan

Η διέλευση των ρωσικών συνόρων ήταν η πιο πολύπλοκη από την αρχή του οδοιπορικού. Πολλές ώρες αναμονής στο τελωνείο καθυστέρησαν όλους τους συμμετέχοντες από την προγραμματισμένη διαδρομή και ιδιαίτερα το φορτηγό και το λεωφορείο με μια ατελείωτη σειρά διατυπώσεων. Πρώτα οι μοτοσικλέτες και τα 2 jeeps και στη συνέχεια το λεωφορείο κατάφεραν να περάσουν και να κατευθυνθούν προς την πόλη Kurgan όπου είχε προγραμματιστεί η διανυκτέρευσή μας. Όμως μια απίστευτα χρονοβόρα γραφειοκρατική διαδικασία, κράτησε το φορτηγό μας στα σύνορα. Όλοι ελπίζουμε ότι από ώρα σε ώρα θα έλθει και πάλι να μας συναντήσει. Είναι μια δύσκολη βραδιά για όλους μας. Μέχρι το Kurgan ταξιδέψαμε υπό βροχή σχεδόν σε όλη τη διαδρομή. Ήταν όμως μια ανακουφιστική βροχή, μετά από πολλές μέρες πορείας με καύσωνα μέρα νύχτα.

6 & 7 Αυγούστου 2008: Temirtau – Burabai

Για την τελευταία μας στάση στο Καζακστάν, οι οργανωτές επέλεξαν να μη σταματήσουμε στην πρωτεύουσα της χώρας, πόλη χωρίς κανένα ενδιαφέρον σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, αλλά να κατευθυνθούμε λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα στις όχθες της λίμνης Burabai. Το τοπίο αυτής της περιοχής είναι το ακριβώς αντίθετο από όσα είδαμε μέχρι σήμερα και στο Καζακστάν ονομάζεται “μικρή Ελβετία” για τα υπέροχα δάση και τους καταπράσινους λόφους…

Κατασκηνώσαμε κοντά στο χωριό Kokshtau σε ένα πανέμορφο και ήρεμο φυσικό περιβάλλον στην όχθη της λίμνης.

5/08/2008

Αλλάζει ρότα το Οδοιπορικό των ‘Δρόμων της Ελιάς’, καθώς οι κινεζικές αρχές δεν έχουν απαντήσει επισήμως μέχρι και σήμερα στο αίτημα του Πολιτιστικού Οργανισμού για έκδοση βίζας εισόδου στην Κίνα, για τα μέλη της Αποστολής.

Παρά το γεγονός ότι όσα έγγραφα ζητήθηκαν από την κινεζική πλευρά έχουν σταλεί και παρά τις παρεμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Υπουργείου Εξωτερικών, του Πρέσβη της χώρας μας στην Κίνα και προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους, ωστόσο απάντηση δεν έχει δοθεί, ούτε θετική ούτε αρνητική, στο αίτημα της διοργάνωσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι ακολουθώντας τις υποδείξεις των Κινεζικών αρχών η διοργάνωση τροποποίησε ακόμα και την αρχικά σχεδιασμένη διαδρομή, προκειμένου να μην διέλθει από περιοχή της Κίνας η οποία είχε πρόσφατα πληγεί από τους σεισμούς. Τις απαραίτητες διατυπώσεις για τις διαπιστεύσεις των μελών της Αποστολής είχε αναλάβει κρατικό τουριστικό γραφείο της Κίνας.
 
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, που είναι η τιμώμενη χώρα στους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, έχει εντάξει τους ‘Δρόμους της Ελιάς’ στο Πολιτιστικό Έτος της Ελλάδας στην Κίνα. Αυτό, σύμφωνα με την ισχύουσα εθιμοτυπία, σημαίνει ότι η διοργανώτρια αρχή των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων οφείλει να αναγνωρίσει και να υποστηρίξει ως επίσημη την Αποστολή των ‘Δρόμων της Ελιάς’.
«Το μήνυμα της Ειρήνης και της Συμφιλίωσης των Λαών μεταφέρεται ακόμα και με τον άνεμο και αυτό κανένα φυσικό σύνορο δεν μπορεί να το σταματήσει» δήλωσε ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Μεσσηνίας και Εκτελεστικός Διευθυντής των Δρόμων της Ελιάς κ. Γιώργος Καραμπάτος, ανακοινώνοντας στα μέλη της Αποστολής την τροποποίηση του σχεδίου του ταξιδιού και τους λόγους για τους οποίους η αλλαγή είναι επιβεβλημένη.
 
Το Οδοιπορικό συνεχίζεται στο πλαίσιο του διαπολιτισμικού διαλόγου και θα διέλθει τελικώς από 13 χώρες, αντί των 15 που είχε αρχικά προγραμματισθεί. Η διαδρομή που θα ακολουθήσουν τώρα πλέον οι μοτοσικλετιστές, όπως έχει μέχρι στιγμής διαμορφωθεί το πρόγραμμα, περνά από την ενδοχώρα του Καζακστάν, τη νέα πρωτεύουσα της χώρας, την Αστανά και οδηγεί στην πόλη Κουργκάν, της Ρωσίας. Η Αποστολή δεν θα περάσει από την Μογγολία και από το Κουργκάν θα επιβιβασθεί στον υπερσιβηρικό με προορισμό τη Μόσχα (αν υπάρχει ακόμα αυτή η δυνατότητα λόγω αλλαγής των προγραμματισμένων ημερομηνιών).
 
Η Αποστολή μετά το Ουζμπεκιστάν εισήλθε στο Καζακστάν όπου το Σάββατο 2 Αυγούστου, στην πόλη Αλμάτυ, αντιπροσωπεία των ‘Δρόμων της Ελιάς’, με επικεφαλής τον κ. Καραμπάτο, παρουσία και του Προξένου της χώρας μας στο Καζακστάν κ. Γιώργο Παρθενίου, υπέγραψε «Μνημόνιο Συνεργασίας» για την προώθηση της καινοτομίας και την ανάπτυξη της έρευνας, με την Πρύτανη του Πανεπιστημίου Διεθνών Σχέσεων και Ξένων Γλωσσών «KAZAKH ABLAI KHAN» κα. Σαλίμα Κουνανμπάεβα. Σαράντα πέντε φοιτητές παρακολουθούν το τμήμα ελληνικής γλώσσας στο Πανεπιστήμιο.
 
«Μνημόνιο Συνεργασίας» για την ανάπτυξη επιχειρηματικών και εμπορικών σχέσεων, καθώς και συναλλαγών και ανταλλαγών σε διμερές, περιφερειακό και πολυμερές επίπεδο, υπεγράφη επίσης και με τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου του Καζακστάν κ. Γιέρλαν Κοζασμπάυ. Ο κ. Κοζασμπάυ δήλωσε ότι σήμερα δεν υπάρχει συνεργασία με την Ελλάδα, οπότε με την υπογραφή του Μνημονίου αυτού οι σχέσεις των δύο χωρών περνούν πλέον σε νέο επίπεδο. Ο κ. Καραμπάτος προσέφερε από ένα ελαιόδενδρο στην Πρύτανη του Πανεπιστημίου και στον Πρόεδρο του Επιμελητηρίου του Καζακστάν.
 
Οι ομογενείς στις πόλεις Ταράς και Αλμάτυ, πρώην πρωτεύουσας του Καζακστάν, επεφύλαξαν θερμότατη υποδοχή στην Αποστολή των ‘Δρόμων της Ελιάς’, διοργανώνοντας γιορτές προς τιμήν τους, σε αθλητικά στάδια των δύο πόλεων. Έκδηλη ήταν η αγάπη των ομογενών για την πατρίδα, οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να γευθούν ελληνικό ελαιόλαδο, ελιές και πάστα ελιάς που τους προσέφερε η Αποστολή. Μια ιδιαίτερα δραστήρια οργάνωση της κοινότητας των Ελλήνων του Πόντου, εξόριστων από τον Στάλιν το 1949 στα σύνορα της τότε Σοβιετικής Ένωσης, υπό την προεδρία του αεικίνητου προέδρου της Παύλου Θεοδωρίδη, καταβάλλει προσπάθειες να διατηρήσει ζωντανή τη φλόγα του ελληνισμού στους 14.000 ελληνικής καταγωγής εναπομείναντες κατοίκους της περιοχής, μετά τον επαναπατρισμό περισσοτέρων από 40.000 χιλιάδων εξ αυτών.